Vuurwerk en trommels

Allereerst dank voor alle leuke reacties! Was erg fijn om te lezen allemaal en doet me erg goed!

Langzaam maar zeker begin ik m´n draai te vinden. Zoals ik eerder schreef was het in het weekend regenachtig en rustig in de stad, alles was gesloten, vuilnis op straat, krotjes in het park… Nu de week volop bezig is zie ik een heel ander Buenos Aires.  De winkels zijn open, het is druk en de zon heeft vandaag de hele dag geschenen. Heerlijk! Afgelopen zondag heb ik met Mikhael (uit Brazilie) en Joanna (uit Engeland) gegeten in ´La Cabrera´, één van de beste steak restaurants in BA. Ze bleven maar roepen ´you look so happy´. En dat was ook zo. Joanna is vegetarisch, maar dat mocht de pret niet drukken.

 

Het spaans in Argentinië is toch wat anders is dan het Spaans dat ik thuis heb zitten studeren. Bij het bestellen van een salade eerder deze week vroeg de serveerster of ik tonijn (atún) of kip (pollo) wilde. De uitspraak van ´pollo´ is hier echter totaal anders, waardoor ik twijfelde of het wel klopte. Toen ik ter bevestiging even een kip na deed (het zal niet de eerste keer zijn dat ik een bord met ingewanden voorgeschoteld krijg op reis) kwam ze niet meer bij van het lachen.

De Spaanse les van gisteren werd bruut verstoord door vuurwerk en trommels. De vuurpijlen vlogen langs de ramen. De school zit in een oud gebouw in het centrum en vanaf het balkon konden we de demonstranten zien. De dranghekken waar ik eerder over schreef waren weer neergezet om het Casa Rosada te beschermen… twee verschillende demonstraties liepen langs elkaar en een derde stond in een zijstraat vuurwerk af te steken. Na de les ben ik langs de menigte gelopen; blij dat ik er voorbij was liep ik vervolgens tegen demonstratie nr 4 aan. Had totaal niets te maken met de andere drie demonstraties… Passie hebben ze wel hier!

Natuurlijk was ik wel nieuwsgierig naar de reden van al deze demonstraties. Het pamflet dat ik in m´n handen geduwd kreeg hielp wel iets. Kort samengevat (en niet heel verrassend): ze willen meer geld. Het minimumloon is 2.800 pesos en er is minimaal 6.000 pesos (EUR 1.000) per maand nodig om te overleven. Door de hoge inflatie zijn salarissen van veel mensen niet meer toereikend. Die inflatie ondervind ik zelf overigens ook, veel prijzen uit reisgidsen kloppen niet meer en zijn fors gestegen of soms zelfs verdubbeld. Heb nog even overwogen om ook mee te demonstreren(tenslotte ben ik ook dupe van de hoge inflatie), maar heb deze kans toch aan me voorbij laten gaan.

Vanmiddag in het centrum naar een andere demonstratie geweest (ja, ik heb de smaak te pakken). Iedere week protesteren de Dwaze Moeders tegen de ´verwijning´ van familieleden tijdens de Vuile Oorlog. Om 15.00u zou het spektakel beginnen.  Er gebeurde aanvankelijk niets, maar inmiddels heb ik het wel gewend dat je wat meer geduld moet hebben hier. En ja hoor, om 15.30u stopte er een bus met oude mensen met spandoeken. Maar het waren meer mannen dan vrouwen, eigenlijk meer de Dwaze Vaders dus.

De Dwaze Vaders begonnen rondjes te lopen en tot mijn verbazing kwam er een ándere groep met andere spandoeken die óók ging rondlopen. Een soort concurrentie met protesteren. Ze waren aanzienlijk beter uitgerust, zo hadden ze microfoons en gehaakte mutsjes. De ´orginele´ groep was minder professioneel, zij hadden vooral fotokopie´tjes van foto´s van hun (naar ik aanneem) kinderen. Onder de foto´s stonden de data van overleiden, veelal rond 1977.

De lezers die het hebben volgehouden tot aan dit punt in het blog vragen zich wellicht af hoe het komt dat ik nu alweer tijd heb voor een bericht. Nou dat zit zo, de eerste 2 dagen heb ik zoveel gelopen dat ik m´n rechterknie nogal overbelast heb. Stilzitten valt me niet makkelijk, ben altijd liever druk bezig. Maar het geeft wel ruimte om m´n blog bij te werken en wat na te denken. Misschien wil ik wel te snel en teveel tegelijk zien hier… hee, is dat soms een parallel met de dingen thuis in Nederland? Ik heb in ieder geval ook andere schoenen gekocht om erger te voorkomen (waarschijnlijk ben ik de enige backpacker ter wereld op nette zwarte leren schoenen).

Ter afsluiting nog wat lokale weetjes:

  • politie rijdt hier altijd met de flitslichten aan. Tenminste, alle politieauto´s die ik tot nu toe heb gezien deden dat (Geen van allen had overigens haast)
  • het is hier gebruikelijk om bier in 1 liter flesjes te kopen (ja Marco, echt iets voor jou hier!)
  • volkssport nr 1 (na demonstreren dan) is in de rij staan bij de geldautomaat. Ik weet niet waarom, maar voor iedere geldautomaat waar ik langs kom staan minstens 3 mensen in de rij

Tot blogs!

 

← Vorige bericht

Volgende bericht →

3 Comments

  1. Karin Helman

    Nou, dat klinkt allemaal een stuk enthousiaster. Zelf heb ik Argentinie natuurlijk voor de inflatie gezien en alleen met zonneschijn! En ja, ik ken een gezegde, haastige speod……………..(hoor wie het zegt, haha).
    En, je bent nooit te oud (nou, bijna wel 30 +ser) om…………!
    Welk spandoek ga jij maken, ik verwacht wel een flitsend geval! Doe je best met je schoolse activiteiten en wat ik al eerder schreef, als die net zo goed gaan als je Franse dan komen e rnog veel toneelstukken! XTK

  2. Hi Emile,

    Haha ik lig werkelijk dubbel van je verhalen. Ik zie het al helemaal voor: emile die een kip nadoet! Fijn om te horen dat het nu beter gaat en dat je andere mensen hebt ontmoet! Ontzettend bijzonder hoe het daar gaat….zo te lezen is het allmaal best spannend ;). Geniet lekker!!

    X

  3. Ha Emile, je wordt meteen ondergedompeld! Zowel over passie 😉 als over de hoge inflatie hoor ik de laatste tijd veel.
    Het leven is er op een andere manier relaxter, daar ga je vanzelf invallen. Take care en geniet! tot gauw X

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *