La Paz

Afglopen zondag moest ik mijn weg zien te vinden naar La Paz. Omdat het nog behoorlijk lastig bleek om met de bus te gaan heb ik als decadente student toch maar een vlucht geboekt. Binnen een uurtje was ik dan ook van Cuscu (Peru) in La Paz (Bolivia). De luchthaven ligt op een hoogte van 4200m, de eerste vraag die ik dan ook kreeg van mijn taxi chauffeur was of ik last had van hoogteziekte en hij vertelde me dat ik die dag per see rust moest houden. Gelukkig had ik nergens last van, dus ben ik maar door de stad gaan lopen om deze te gaan ontdekken.

La Paz is een super indrukwekkende stad! Heel erg groot met veel verkeer en de mensen lopen hier veelal nog rond in traditionele kledij. De stad zelf is heel erg lelijk doordat alle huizen zijn gebouwd van beton en dezelfde rode stenen, maar omdat alle huizen en gebouwen van dezelfde materialen zijn, heeft het ook wel weer wat. Overal in de straten zijn marktjes voor zowel eten als kleding, maar ook voor bouwgerij en nog veel meer. En het meest bijzondere is misschien wel dat alles hier nog spotgoedkoop is. Een geweldige steak in een restaurant eet je voor €6 en ik heb een nieuw paar top adidasschoenen gekocht voor €30.

Gisteren heb ik een toer geboekt naar de death road. Dit is de weg van La Paz naar Coroico die begint op een hoogte van 4650m en eindigd op 1200m. In het begin was dit nog een asfalt weg, waarbij je je afvroeg wat er nou zo gevaarlijk aan was, behalve dat de auto’s met grote snelheid langsscheurden. Maar later veranderde de weg opeens in een onverharde weg, die nog maar 1 baan breed was. Ondanks dat er een nieuwe weg is aangelegd, wordt deze oude ‘death road’ nogsteeds af en toe gebruikt door auto’s. Meestal door auto’s die omhoog komen, omdat het die kant op vaak het drukst is op de weg naar La Paz. Hoewel ze in het hele land rechts rijden, hebben ze op deze weg bedacht dat de omhoogkomende auto’s aan de bergkant moeten rijden, dus dat betekende ook automatisch dat wij op onze mountainbikejes aan de ravijnkant moesten rijden. We kregen een heel beschermend pak aan met elleboogbeschermers en kniebeschermers, een super stevige helm en gelukkig ook een goede fiets. In het begin was het nog even aftasten op deze moeilijke weg hoe hard je kon gaan, maar door alle bescherming durfde ik op een gegeven moment wel prima door te rijden en heb ik af en toe minimaal 60km/u gereden. De weg was op sommige punten wel echt heel slecht, daar stroomden hele rivieren over de weg of bestond de weg uit alleen maar losse stenen ten grote van een voetbal. Soms kwam er ook een auto van beneden en als je dan een beetje op snelheid bent, moet uitwijken voor de auto, op een verdomd slechte weg, richting de ravijnkant, dan weet je opeens weer waarom het de death road heet.

Na deze geweldig spannende en leuke fietstocht die een uurtje of 5 duurde (inclusief een paar redbull stops), kwamen we aan in een restaurant met zwembad! Eerst hebben we daar gegeten, hier in Bolivia is alles koolhydraten, dus onze lunch was: rijst met pasta, aardappelen en friet. Na de lunch hebben we een heerlijke duik in het zwambad genomen om vervolgens te eindigen met een warme douche! Al met al een topdag!

Na een 3 uur durende terugreis moest ik  maar weer opzoek naar een restaurantje. Een Duitse groep had me verteld dat er een Nederlands restaurantje was in La Paz, dus ik daar maar heen. Onderweg kwam ik nog 2 Ierse jongens tegen van de fietstocht, die toevallig opzoek waren naar hetzelfde restaurant.  Ik heb in dit restaurant voor ons 3en bitterballen besteld, die behoorlijk goed in de smaak vielen bij de Ieren. Daarna hebben we een geweldige steak met pepersaus gegeten en natuurlijk een paar biertjes erbij. Uiteindelijk hoefden we maar €12 pp te betalen.

Vandaag ben ik naar de archeologische site, Tiwanaku, geweest. Dit is een stad met tempels van een volk dat voor de Inca’s hier leefden. Er waren nog resten te vinden van 3 tempels, 1 voor de bovenwereld, 1 voor de wereld en 1 voor de onderwereld. Dit volk leefde ongeveer van 1000v.Chr. tot 1000n.Chr. Het was best intressant om dit te zien, maar als je dan bedenkt dat de Romeinen ook rond deze tijd leefden en hoeveel verder die waren, dan was hier niet zo veel aan.

Ik ben nu de laatste dingen aan het regelen in La Paz. Vanavond neem ik een nachtbus naar de zoutvlaktes van Uyuni. Hier zal ik een toer maken van 3 dagen, ben benieuwd hoe dat gaat worden, misschien wel weer zonder enig contact, internet en douches. We gaan het zien.

← Vorige bericht

Volgende bericht →

3 Comments

  1. Diana

    Ik dacht eerst dat je met een bus de death road naar beneden afdaalde.
    Later pas begreep ik dat je het met een fiets gedaan hebt.
    Het lijkt me zeer gevaarlijk doe je het een beetje rustig aan?

    Groetjes Paul

  2. Gelukkig zijn de wegen rond Amsterdam een stuk beter! ( en veiliger)
    Goeie reis en veel blijven scannen!!

  3. Diana, we zijn blij dat je je death road avontuur heelhuids bent doorgekomen. Afdalen op een fiets onder zulke omstandigheden vereist kracht, conditie en een giga beschermengel op je schouder. Geniet weer van je volgend avontuur en we lezen graag weer hoe je ervaringen daar waren. Echt geweldig voor je om dit allemaal te kunnen doen!! Groeten Olga en Pieter.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *