Kerstmis aan zee

Helaas moet ik het weer zonder het heerlijke ijs uit El Calafate doen. Ik weet niet wat ze in het ijs stoppen, maar het zou best heroine kunnen zijn. Zo verslavend. Op een gegeven moment kreeg ik m’n ijsbak (van een bakJE was geen sprake meer) met 2 lepeltjes en 2 servetjes. Dat was toch wel het signaal om een maatje kleiner te nemen. Overigens wordt in El Calafate zelf de oude landingsbaan van het vliegveld nu gebruikt als gewone weg. Als je de stad in komt, rij je een een heel stuk over wat vroeger de landingsbaan was. Tja, als dat beton er toch ligt, waarom niet? De afgelopen dagen in Mar de Plata veel zon gehad, heerlijk. Eén van de redenen waardoor de kerst toch wel totaal anders is dan normaal… zon, zee, overal kunstkerstbomen en ver weg van huis. Echt zo’n moment dat je familie en vrienden wel extra mist, maar niet voor lang meer…

Het kerstdiner heb ik gevierd met twee Nederlanders en een Canadees. Het voorgerecht zou tomatensoep worden. Het leek het Nederlandse meisje (Aniek) lekker om er kleingemaakte stukjes spagetti doorheen te doen. Opzich een prima plan, alleen zoog de spagetti zoveel vocht uit de soep, dat binnen 5 minuten de pan met tomatensoup was getransformeerd tot spagetti met tomatensaus. Het voorgerecht werd dus pasta met tomatensaus. Daarna (volgens goed Argentijns gebruik) een mega-steak om te delen met z’n vieren, gevolgd door 2 chocolade taarten met Dulce de Leche. Twee? Ja, de Canadees had ons willen verrassen en had een taart meegenomen. Maar we hadden al een vergelijkbare taart als dessert… afijn, het hele hostel heeft ervan kunnen genieten. Past ook wel in de kerst-gedachte!

Mar del Plata zelf is een aangename kuststad. In de haven ligt een kolonie zee-leeuwen en is een grote pier met mooi uitzicht. Enig nadeel is dat het er in de haven ook behoorlijk stinkt. Volgens mij is in de haven tevens de grootste opslag van kunstmest ter wereld. We besloten dus elders te gaan lunchen, eten met een beetje rottevis lucht gaat nog wel maar dit was gewoon ronduit smerig. Nu ik zo aan het einde van m’n trip kom, merk ik dat ik alweer aan het nadenken ben over Nederland. Grappig hoe dat kennelijk zo werkt, ik kijk er inmiddels ook erg naar uit om iedereen weer te zien!

Tot slot nog:
– Nederlanders staan zonder meer bekend als een reislustig volkje. Gedurende de reis heb ik regelmatig opmerkingen gekregen als ‘I meet people from Holland everywhere’ of ‘Holland must be empty!’. Inhoudelijk doen we het ook goed: ‘You are like the Germans, but much happier’. Het stereotype beeld dat over ons bestaat is dat we erg relaxed zijn.
– In de vorige reacties op m’n blog werd al even gerefereerd aan m’n (kennelijk) toch wel opmerkelijke lach (dank Maarten!). Gedurende de reis heb ik er vaker opmerkingen over gehad. Varierend van ‘Rememberable’ tot ‘We love your laugh’ tot ‘I want to put you in a box and get you out when I feel sad’. Niet zo lang geleden was er iemand in het hostel die ongeveer hetzelfde lachte als ik. Toen we samen in de lach schoten lag daarna het hele hostel plat van het lachen.
– Met afscheid nemen is het altijd nogal zoeken hoeveel afscheidszoenen je geeft. In Nederland is 3 heel gebruikelijk, maar ik ben er inmiddels wel achter dat we daarmee het enige land ter wereld zijn. In Argentinie is het 1 zoen, veel andere landen doen er 2. Het is me regelmatig overkomen dat ik nog een derde zoen wilde geven, die vervolgens ergens in de lucht terechtkwam.

Nu nog 2 dagen Buenos Aires en dan ben ik zaterdag alweer in Nederland. Tot snel!!

PS Klein probleempje met de foto’s vandaag, er is er maar één doorgekomen in de mail.

← Vorige bericht

Volgende bericht →

2 Comments

  1. Patricia

    Hoi Emile, heerlijk pastasoep, taart en zon! hier is het behoorlijk regenachtig, frissig en guur. Ik zou nog even blijven als ik jou was! Wij gaan er na nieuwjaar ook even tussenuit. Ik wens je een hele fijne laatste avond daar en een goede reis! Veel liefs!

  2. Willem, Suus en Beer

    Hoihoi,

    Zaterdag in Amsterdam? Maar je zou toch de 5e terug zijn? Of heb ik het verkeerd begrepen?
    Je vorige bericht heb ik helemaal gemist, dus geen reactie van ons. Sorry! Vandaag daardoor lekker gelachen om twee berichten.

    Wij hebben Beers eerste kerst gevierd en het was super schattig om onze smurf in kerstmanpak te zien. 🙂 Terwijl ik dit schrijf, ligt hij bij me te kirren op schoot. Hij brabbelt al een beetje, hij lachtWij zijn onderweg naar huis. Via de drogist. Dat dan weer wel. gericht (voor het eerst naar jouw moeder!), hij slaapt nachten van zes tot wel 8,5(!) uur en hij weegt al meer dan vijf kilo.

    Ondertussen zijn we alweer de helft van de Top2000 voorbij en ligt de laatste dag van het jaar op de loer. Óns jaar, mag ik wel stellen. Wat hebben we veel meegemaakt! Maar jij ook. Alweer een prachtige reis is bijna ten einde.

    Een tip voor wachtmomenten tijdens de reis: het spelletje WordOn. Leuk!

    Veilige reis en kom maar snel naar huis om ons drie kussen te geven!

    Liefs van ons!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *