Het einde van de wereld

Nee, geen zorgen, ik ben niet depressief geworden en ook niet levensmoe. De plaats Ushuaia waar ik net vandaan komt wordt door de Argentijnen liefkozend ´Fin del Mundo´ (=Einde van de wereld) genoemd omdat het de meest zuidelijke plaats ter wereld is. Om bij het einde van de wereld te komen moet je wel een eind reizen… in mijn geval 29 uur, waarvan een stukje over gravel, met 4 grensovergangen (je moet deels via Chili reizen). De reis opzich was wel een spectakel: weidse vlaktes met gras, kleine struikjes en wat schapen. Uren en uren achter elkaar. Mijn romantische beeld van het leven als boer of schapenherder hier werd alleen wel licht verstoord toen 2 schapenherders op 4×4 quads over de vlakte gingen om de schapen bijeen te brengen.

Voordat ik in Ushuaia was, ben ik nog in Puerto Madryn geweest. Een soort kraamkamer voor allerlei dieren, met name de pinguins vond ik erg leuk om te zien. Ik had de mazzel om tegen 2 Nederlanders aan te lopen die wel samen een auto wilden huren, waardoor we op plekken konden komen letterlijk naast de zeeleeuwen. Tjonge wat hebben die beesten een smerige lucht om zich heen hangen. De lucht van rotte vis in het kwadraat zorgt dat je vanzelf voldoende afstand houdt.

Tijdens de rondrit met gids die ik daarna nog heb gedaan hebben we ook een reusachtige harige spin gezien. De gids gaf aan dat hij niet dodelijk kan bijten, maar adviseerde toch om vooral buiten de looproute van de spin te blijven. Euh ok. Ik had niet echt plannen om dit harige beestje te gaan knuffelen nee.

Inmiddels zit ik in El Calafate (al die namen zeggen jullie natuurlijk niks, maar ik noem ze toch maar) waar een immense gletsjer is te bewonderen. Hij groeit met 2 meter per dag en brokkelt ook net zo hard af. Als je lang genoeg wacht zie en hoor je de brokken ijs vallen. Over brokken gespoken, in heel Patagonie wordt traditioneel goede chocolade gemaakt, dus ik eet me al ruim een week iedere dag misselijk aan de brokken pure chocola. ´s Avonds afgevuld met een heerlijk chocolade-ijsje. Over een paar dagen helaas weer verder…

Voor het laatste stukje van m´n trip ga ik straks de zon weer opzoeken. Het weer in Patagonie is vrij onbestendig en heeft (zoals ze zelf zeggen) 4 seizoenen in een dag. Op één dag kan het regenen, waaien en de zon kan schijnen. Straks richting warmte en stranden. Nou ben ik niet echt een strandmens (helemaal niet zelfs) maar met kerst schijnt dit één van de plaatsen te zijn waar alle Argentijnen naartoe gaan. Bovendien schijnt deze plaats meer dan alleen stranden te bieden te hebben. Heb er zin in!

Tot slot nog wat afsluiters:

  • allereerst een kleine rectificatie op mijn zwerfhonden verhaal eerder. Er zijn weliswaar veel zwerfhonden, maar er zijn ook Argentijnen die hun hond behandelen zoals wij onze katten behandelen. Maw: ´s ochtends naar buiten en ik hoor het wel als je honger hebt
  • in Patagonie zijn minder wegen en weinig steden, waardoor ik hier vrij veel mensen tegenkom die ik eerder in m´n reis heb ontmoet. Erg leuk (meestal tenminste)
  • langzamerhand begin ik te merken dat het hoogseizoen wordt. Bus en vliegreizen zijn sneller volgeboekt en hostels ook. Gelukkig ben ik nog steeds even planmatig als eerst (vrees dat dat nooit zal veranderen) dus heb overal wel een plekje

Feliz Navidad allemaal!

 

← Vorige bericht

Volgende bericht →

5 Comments

  1. Hi Emile,
    Super gave foto’s! Het is idd een lange reis, maar zo te lezen was het de moeite waard!
    Geniet van het 4 seizoenen :), bij ons is het regen en regen!

    Dikke kus!

    Mandy

  2. Wat heb je weer een leuke update, wat een avontuur, echt jaloers hoor! Vandaag met de jongens terug gekomen van een weekendje Antwerpen en jij bent regelmatig aan bod geweest. Gisteren nog geprobeerd wie het beste jou aanstekelijke lach het beste na kon doen, je begrijpt wij lagen dubbel. Nog twee weekje en je bent er gezellig weer!

  3. Leuk weer om te lezen, Emile, mooie foto’s.
    Vorige keer dat je bij Ushuaia was, was het toch een stuk tropischer!

    Geniet van je laatste weken. Ik zal aan je denken als ik weer onder het 4-seizoenen dekbed kruip 😉

    X
    Marco

  4. Patricia

    Hoi Emile! Gaaf zeg die foto bij dat ijs! Hier is het grauw en grijs, regen, wind en fris. We hebben wel de kerstboom staan, gezellig met het openhaardje aan, dus dat heeft ook z’n charmes. Binnenkort gaan wij ook nog even naar de zon. Van al die vakantiefoto’s krijgen wij er ook zin in! Fijne kerst alvast! Groetjes!!

  5. Hallo Emile, De Weblog wordt intussen een boekwerk, waar misschien wel een uitgever voor te vinden is. Geweldige verhalen, die ons meenemen op jouw reis. Ook namens Mieke en Elias wens ik je nog een paar fijne weken, prettige (zonnige ) feestdagen en voor straks goede thuisreis.
    Groetjes
    Ber, Mieke en Elias

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *