De chinees met de schildpadden

De tijd vliegt en langzaam begin ik een echte Porteño (=inwoner van Buenos Aires) te worden. Ja, hier zou ik best kunnen wonen… Nou moet ik eerlijk zeggen dat ik ook wel mazzel heb gehad. Tijdens de eerste avond stappen kwam ik een hele aardige jongen tegen die (wonder boven wonder) ook nog een beetje Engels kon. De volgende dag heeft hij me uitgenodigd om te komen eten met z´n vrienden. Erg leuk om te zien hoe de echte inwoners van BA wonen! Zelf vond ik dat ik na een week Spaans al ongelofelijk veel had geleerd, maar na het uitwisselen van de gebruikelijke beleefdheden bleek dat m´n Spaans toch nog niet zo goed is als ik had gehoopt… Verstaan gaat vaak wel aardig, maar spreken valt best tegen. Misschien ook niet zo raar na 1 maand zelfstudie en 1 week klassikaal les, maar toch… Afijn, met handen, voeten en ondersteuning van 2 eters die wel Engels konden is het aardig gelukt om alles te begrijpen.

Hoe zag een gemiddelde dag er de afgelopen 2 weken uit? Opstaan rond 8 uur, vervolgens ontbijt met Duche de Leche (=een heerlijke karamelpasta die de Argentijnen overal opsmeren. Zoetekauw als ik ben, doe ik daar graag aan mee). Daarna te voet naar het instituut waar de Spaanse les wordt gegeven. Op straat kom je veel ´cartoneros´ tegen (=mensen die vuilnis verzamelen om weer te verkopen. Met name karton en plastic flessen zijn erg populair). Met ca 4 mensen in de ´klas´ een klein groepje. Na de les doe ik uitstapjes in de stad. ´s Avonds hapje eten, soms met mijn nieuwe Argentijnse vrienden, soms met mensen van Spaanse les of soms kook ik zelf wat in het hostel. Ook zit er een pizzeria om de hoek die echt fantastische pizza´s maakt, één van de voordelen van de Italiaanse immigratie (net als de koffie en het schepijs -> ja echt iets voor jou hier, pap!).

Tegenover het hostel zit een mini winkeltje (3 bij 2 meter) waar ik vaak even een praatje maak met het mannetje (of vrouwtje, het is een echte tweemans zaak) dat daar zit. Ooit heb ik daar wat gekocht en sindsdien is het dikke mik. We praten in gebroken Spaans (ik omdat ik niet anders kan, en hij/zij omdat ík het anders niet begrijp) over Amsterdam, over Buenos Aires, het weer, het verleden (ze komen uit Albanië) en de rest van mijn reis. Ben inmiddels overladen met gouden tips. Verderop in de straat zit ook een wasserette met een chinees echtpaar. Tot mijn grote verbazing zag ik dat er daar op de grond schildpadden (!) rondlopen. Hoe dan ook, ik ben weer erg blij met mijn zojuist vers gewassen kleding. Jij, beste lezer, thuis achter de PC kunt het je misschien niet voorstellen, maar schone was is iets waar je op reis érg blij mee kunt zijn.

Inmiddels heb ik ook met metro- en busnetwerk van de stad ontdekt. Erg goedkoop en snel, als er tenminste geen files in de stad staan (wat praktisch elke werkdag wél het geval is). Buschauffeurs voelen zich hier coureurs en maken er een uitdaging van om de snelste rondetijd Buenos Aires te verbreken. Elke rit weer… Dat gaat ongeveer als volgt: Je geeft plakgas net zolang tot je bijna op de auto voor je knalt. Dan ga je vol in de remmen. Vervolgens geef je met grootlicht en je toeter aan dat iedereen voor je toch echt te traag is. Daarna ga je weer plakgas verder. Ongeveer 200 meter voor de halte doe je alvast de deuren open, zodat de mensen die naast de deur staan er alvast uit kunnen vallen. Bij de halte zelf stop je door met 2 voeten op de rem te gaan staan, plankrem zeg maar, en je laat de nieuwe mensen erin. Vlak vóórdat de laatste is ingestapt geef je alvast plakgas zodat die persoon nét wel (of nét niet) mee kan. Voor sommigen is deze rijstijl misschien geen probleem, maar ik hang na 5 minuten al uit het raampje. Gelukkig zijn de ritjes nooit langer dan een half uur.

Met alle stadtripjes die ik heb gemaakt wil ik jullie niet vervelen. Ik noem er eentje, omdat dat naar een bekende wijk is met een roemruchte reputatie: La Boca, een wijk met fel gekleurde huisjes. Hoewel de straat met de gekleurde huisjes nogal toeristisch is, ben ik wel 100 keer gewaarschuwd door iedereen dat de straten eromheen gevaarlijk en crimineel zijn. En daar moet je doorheen om de huisjes te kunnen zien…  Samen met Mikhael hebben we het er toch op gewaagd. Allebei in oude kleren, nauwelijks geld op zak, hij met z´n zonnebril op, ik met m´n pet, nonchelante blikken alsof we de buurt al jaren kennen. Afijn, het heeft gewerkt want er is niks gebeurd. Achteraf gezien was het (gelukkig) allemaal wat minder spannend dan gedacht. En eerlijk gezegd valt het me tot nu toe sowieso erg mee met de criminaliteit, het voelt hier best veilig. Al sprak ik deze week wel weer iemand die op z´n eerste dag was beroofd door de taxi-chauffeur. Het blijft wel oppassen dus.

Vanavond ga ik met een aantal mensen die ik op Spaanse les heb ontmoet naar discotheek de Pacha (wel bekend bij de Ibiza-gangers). Met alle activiteiten hier begint  m´n agenda al net zo vol te worden als thuis. Hee, dat was niet de bedoeling! Ik geniet er nog maar even van, want… Dit is alweer het laatste weekend Buenos Aires. Dinsdag vlieg ik naar Iguazu om daar de watervallen op de grens met Brazilie te bekijken. Tot mijn grote schrik zag ik dat dit ca 1.350 km is… Dit land is echt gigantisch! Nu het nog even kan, gun ik mezelf een vlucht (2 uur) ipv een busreis (18 uur). Vanaf Buenos Aires zijn de connecties vrij goed, maar tussen andere steden is dat een stuk lastiger en duurder. Na Iguazu vlieg ik nog één keertje, door naar Salta en vanaf daar is het plan om alles met de bus verder te gaan doen. Hopelijk met een andere rijstijl als de buschauffeurs van deze stad.

Tot slot:

  •   het leuke van reizen is dat je mensen ontmoet van allerlei culturen en al pratend ontdek je allerlei interessante verschillen. Zo weet ik nu dat in Bralizië een schuimkraag op je bier echt ´not done´ is
  •   er loopt iemand met Malaria in het hostel. Ik dacht altijd dat dat dodelijk was, maar hij loopt er nog steeds. Begreep dat hij geluk heeft gehad, hij had een milde variant die met medicijnen te behandelen is. In Iguazu is er risico voor Malaria, dus ik heb m´n Deet alvast klaargezet
  •   kleingeld is hier echt schaars. En aangezien de bus alleen muntjes accepteert, is het belangrijk om je muntgeld goed op te sparen. Eén keer heb ik me misrekend en werd gewoon keihard geweigerd in de bus. Een ijsje, flesje water en een kilo mandarijnen later had ik eindelijk genoeg kleingeld voor de reis terug.

Tot zo ver! Mailtjes of berichtjes zijn altijd leuk!

 

 

← Vorige bericht

Volgende bericht →

12 Comments

  1. Jacqueline

    Hoi Emile,

    Wat leuk om te lezen! Heel fijn dat je je draai al zo snel gevonden hebt. (over draai gesproken; begrijp ik dat je (nog) geen tango hebt gedanst in BA? 😉 Veel plezier alvast bij de watervallen!

    x

  2. Wendy baak

    Super leuk om te lezen emile! Zo krijg ik steeds meer zin in onze reis! Inderdaad, het land is inmens! Dus lang leve de binnenlandse vluchten… Groetjes wendy

  3. Leuk weer te lezen! Wanneer komen de pikante verhalen? 🙂

    X
    Marco

  4. Goed om te lezen dat je begint te integreren daar aan de andere kant van de wereld! Wat de taal betreft, je spreekt altijd nog de taal van de liefde indien je er niet uit komt, toch?! 😉

    X Tim

  5. Linda de Roos

    Hee Emile!

    Goed bezig zo te lezen, superleuk! Mooi dat je agenda nu al vol loopt, beter dan dat je niet wet wat je moet toch?
    Geniet en ik blijf je volgen :-). Liefs, Linda

  6. Maurice

    Hoi Emile,

    goed om te horen dat het je zo goed bevalt, maak je een mooie foto van de watervallen 🙂
    take care

    greetz Maurice

  7. Willem en Suus

    Hai Emile,

    Wat een verhalen! Heerlijk om te lezen!
    We moesten erg lachen om het bus-in-stad-verhaal. 😉
    Goed om te horen dat je het naar je zin hebt en vrienden maakt.
    Kan me voorstellen dat je Iguazu wil zien! Bij ons staat een bordspel in de kast dat zo heet. Heeft ook iets met die watervallen van doen.

    Als je dulce de leche lekker vindt, kom dan maar vaak ijs eten bij ‘onze’ ijssalon! De eigenaresse is Argentijns en maakt verschillende soorten ijs met de saus, maar ze maakt ook andere Argentijnse lekkernijen.

    Hier is alles nog heel even stabiel. Het aftellen is wel echt begonnen. Als er heen spontane bevalling tussendoor komt, worden we maandagochtend vroeg in het ziekenhuis verwacht voor inleiden en bevallen en is de verwachting dat we maandagmiddag of maandagavond onze zoon in onze armen kunnen sluiten.

    We denken aan je!

    Liefs, Willem en Suus

  8. tante co

    hallo emile
    bij peter en hanneke heb ik met veel plezier je verslagen gelezen
    fijn dat alles goed gaat ik wens je nog een fijne tijd
    veel liefs en wees voorzichtig.
    zoen van tante co.
    Hi Emile, je vindt het vast wel gezellig van ons allemaal wat te horen! Jouw verslag is voor ons heel gezellig om te lezen, peer ligt onder tafel bij het lezen van jouw verslag van het reizen met de bus (ik ook) maar ook als “reisagent” vind ik heel erg leuk om jouw verslagen te lezen! Heb je voor vertrek nog gedacht om eventueel een airpass aan te schaffen? Zo kan je voordeliger binnenlands vliegen en idd lange bustrajecten als naar Iguazu vliegen…maar het heeft ook wel zijn charme om met de bus te reizen, zie je ook nog eens wat, uit de lucht valt dat wel tegen. Ben heel benieuwd hoe het je vergaat vanaf Salte en vergeet niet de Argentijnse wijn te proberen…! Liefs en groetjes uit Huizen, van Peer, Thessa en hanneke ( Jasper is nog in Schotland…!)

  9. Robin en Patricia

    Hoi Emile,
    Ik ben nieuwsgierig naar je verhaal en foto’s van de watervallen. Inmiddels ben je daar toch geweest?
    Hier is het herfstig, vandaag en gister was het wel erg zonnig koud. Wij vermaken ons hier met de winterdingen, haartje aan en wijntje erbij. Vandaag waren we in het Muiderslot, daar waren griezelacts voor Haloween, echt iets voor Tom. Ik lees ook altijd de berichtjes van anderen…ik zag dat Willem en Susanne binnenkort ouders worden! Via je blog wil ik ze alvast succes wensen!
    Zijn er trouwens nog mensen uit BA met je meegereisd naar Iguazu? Of ben je daar nu alleen aan het reizen?
    Ik hou je site in de gaten! Veel plezier daar!
    Groetjes!

  10. Niza Emile historia, me pregunto si los precios de la cerveza en esta pacha un poco asequible! 😉

    Que estés bien, se divierten continuar su viaje!

    Mart

  11. Zo kan ik me van mijn Buenos Aires ook nog wel een taxirit herinneren die ik niet snel zal vergeten!!
    De strepen op de straat waren vanuit de taxi te tellen, hahaha! Dus de busrit klinkt bekend!! X, K

  12. Mooi verhaal emile, zie je wel dat la bocca te doen is 😉
    Hoe vond je palermo? Buenos aires is top!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *